Haustið og nýtt og spennandi ár framundan.

Árið 2011 var ár breytinga hjá mér og eiginmanni mínum.Við vorum alsæl í Bergen en undirbjuggum flutning til Moss.Skólinn byrjaði um mánaðarmótin ágúst-september.

Við komum í Íslandsheimsókn í júlí ,það var góður tími en erfiður.Veikindi eins úr fjölskyldunni og andlát settu svip sinn á heimsóknina . Vinir okkar sem voru í sumarfríi erlendis mestan mánuðin lánuðu okkur íbúð og bíl.Já við erum rík af góðum vinum.

Við skruppum til London með góðum hópi fólks í október.Söngleikur,út að borða ,Oxfordstreed og góður félagsskapur gerði ferðina ógleymanlega.Og ég féll fyrir borginni vægast sagt og hef hug á að heimsækja London oftar.

Námið gengur vel.Auðvitað er mikið stress,nýtt land,nýtt fólk og ekki sýst nýtt tungumál.Jú,jú við erum búin að vera þarna í 1 og 1/2 ár en háskólaorðaforði er ekki sá sami og við notum í daglegu tali.Ég lifði prófið af og ritgerðir voru godkjennt svo ég er nokkuð sátt og stolt.

Árið 2012 er ekki minna spennandi.Núna eftir jólaÍslandsheimsókn byrjar lífið sinn vanagang. 1 ritgerð býður mín við heimskomuna en það er bara skemmtilegt viðfangsefni.Árið verður spennandi fyrir okkur hjón , barnabarn er væntanlegt, ferðalög og búseta í fjölskylduvænu og mannvænu landi . Ég ( við) erum ekki á heimleið.

Það sem hryggir mig er að horfa uppá það sem er að gerast á Íslandi og ekki minna þegar ég horfði á Kryddsíldina og hlustaði á Jóhönnu og Steingrím.Ég veit ekki í hvaða veruleika þau búa en afneitun er sterkt fyrirbæri.

Hafið það sem allra best og gott og farsællt nýtt ár.

Lìtill tìmi

Hef ekki haft tìma til ad vera hèr.Èg hef mikid ad gera ì skòlanum .Bædi ritgerdir og ønnur verkefni.

Er nykomin frà London og àtti fràbæran tìma tar ì gòdum fèlagsskap.

Enn einn ungur madur hefur misst lìfid og enn ein fjølskyldan syrgir.

Èg græt med vinum mìnum og fòr 5 og 1/2 àr aftur ì tìmann.Èg hef engu gleymt,sàrsaukinn og søknudurinn eftir mìnum stràk hefur ekkert farid.

Draumalandid er tad land sem hjàlpar veiku fòlki en hendir tvì ekki à gøtuna eins og rusli.

Annars à èg fràbært lìf ì dag.

Flutningur og skóli

Við erum flutt frá Bergen og á austlandið.

Skólinn byrjaður.Samnemendur eru frá 6 löndum.

Við nemum á norsku og tölum saman á því tungumáli.

Næstu 2 árin verður spennandi tími.Erfitt en spennandi.

Eitt að því er skólakórinn,sem steig á stokk eftir 3 stuttar æfingar.

Og þykir góður.

Hér er sálmurinn hans Hauks míns

 

Íslandaheimsókn.

Komið til landsins 1 júlí og rok og rigning mætti okkur.Komum úr + 29 .

1 vika ,heimsóknir, og samvera á líknardeild.

2 vika , jarðafararundirbúningur,útréttingar og ýmsir smá hittingar.

3 vika ,endi 2 viku steggjun/gæsun,brúðkaup,minn svaramaður

4 vika,40 ára afmæli á Ingólfstorgi (byrjaði þar).Bíóferðir,grill,klára útréttingar.

Svo var 3 daga ferð út á land og svo dagsferð í seinustu vikunni.Náði því miður ekki að hitta alla sem ég vildi svo gjarnan hitta.Áætlanir stóðust og það er oft þannig.Maður er eiginlega aldrei tilbúin til að kveðja í síðasta sinn.

1 ágúst lent á Gardemoen í +25 og sól við komum örþeytt heim og það var gott að komast til vinnu aftur og í rútínuna sína.En líka yndislegt að hitta vini og ástvini.Ég áttaði mig nefnilega á því hversu góðan og traustan vinahóp ég á.Ég er rík manneskja

 

Eitt ár í dag.

Í dag er eitt ár síðan við fluttum frá Íslandi.

Það voru blendnar tilfinningar sem ég bar í brjósti er okkur hjónum var ekið eftir Reykjanesbrautinni á leið til Keflavíkurflugvallar.Það var aðfaranótt 14 júní 2010.

Spenna,gleði,öryggisleysi,sorg og ótti.Sorg yfir að skilja við nána vini og ættingja og gleðin yfir nýju lífi.

Þetta var ekki auðvelt,mállaus ,nema á ensku og Íslensku.Norðmenn tala fæstir ensku og ekki íslensku svo þetta var töff.

Við komum á nýja heimilið okkar 1 júlí ,og eftir 2 vikna stans í Osló og nágrenni.Við ókum svo til Bergen og komum í íbúðina okkar um kvöld.Við þekktum engan í Bergen en byrjuðum að vinna 1 ágúst svo við höfðum 1 mánuð til að læra á umhverfið.Það var snilld að gera það.

Í dag er ég (við) alsæl.Lífið er okkur gott.Við höfum eignast góða vini hér.Yndislegt fólk sem mér þykir svo mikið vænt um og langar að verða samferða í gegnum lífið.

Ég sakna samt vina minna á Íslandi og hlakka til að hitta þau í júlí og ekki minnst börnin mín og ættingjana.

Lífið er gott í nýja

5 ár í dag síðan minn strákur dó

Það var morgun þann 9 júní 2006.Ég var nýbúin að tala við prestinn og var að tala við geðlæknirinn,ég grátbað um hjálp fyrir minn strák.

Dyrabjöllunni var hringt,Krumma systir sem var hjá okkur fór til dyra.Það var presturinn,hnúturinn í maganum stækkaði og kæfði mig næstum því.Krumma kom inni stofu þar sem ég sat á náttfötunum og talaði í símann.Ég sá það í augum hennar.Minn strákur kæmi aldrei meira heim til mömmu sinnar og pabba.Ég gat ekki talað við læknirinn meira enda þurfti þess ekki.Minn strákur þarfnaðist ekki hjálpar lengur.

Þetta er það erfiðasta sem ég hef gengið í gegnum.Síðustu 5 árinn í lífi Hauksins okkar börðumst við með kjafti og klóm fyrir lífinu hans.Hann gat það ekki sjálfur.

Minn strákur var fíkill,morfínið drap hann.

Hann dó úti,einn,svangur og kaldur.

Hans er sárt saknað alla daga.

Læknadóp

Ég var að velta því fyrir mér hvaða fyrirsögn ætti að vera hjá mér í þetta sinn.

Til dæmis gæti það verið um :

Morfínið drap minn strák

Læknadópið drap minn strák

Landlæknir og læknamafían

Lyfjaglaðir læknar

Og svo framvegis.Ég gæti sagt ykkur svo lygilegar sögur af læknadópi og samskiptum mínum við landlæknisembættið og ekki minnst kvörtunum sem ekki var hlustað á vegna stimpils sem ég fékk sem móðursjúk mamma fíkils.Það þurftu mörg ungmenni að deyja til viðbótar mínum strák til þess að eitthver hreyfing kæmi á þessi mál.Ég man eftir ungum fíkli sem sagði við mig eitt sinn er við hittumst:Mér ofbýður sjálfum hversu auðvelt er að fá ALLT sem ég "vil" hjá læknum.Það eru ca 2 ár síðan hann sagði þetta og hann dó á þessu ári.Læknadópið drap hann.Það leysir auðvitað málið eins og minn strákur benti réttilega á.Það að fá enga raunverulega hjálp og deyja ,það leysir vanda minn  og vandamál tengd mér eru ekki til lengur er ég er dauður sagði minn strákur rétt áður en hann dó. Einn læknir sem ég þekki er mjög ábyrgur og fínn,það er "gamli"heimilislæknirinn minn/okkar.Við fengum varla  skrifað uppá Ibúfen hjá honum.Hann benti á sund,hollan lífstíl og svo frv.Frábær læknir.

Fólk á alþingi og borgarstjórn gargar sig hást er það talar um mannréttindabrot annarra þjóða en gerir ekkert í að rétta sínu eigin fólki hjálparhönd.Mannréttindavegur þar sem heimilislausa fólkið heldur til ?

Vonandi gera stjórnmálamenn/konur eitthvað í þessum málum.Það er MANNRÉTTINDABROT að mismuna fólki eftir sjúkdómum  bara svo það sé á hreinu.ALLIR eiga rétt á hjálp.

Skrítin flötur á sorginni og gleðinni

Það er komið sumar í Bergen.Veðrið frá því í apríl hefur verið frábært.Gróðurinn er trylltur af gleði og blómstrar.Fuglarnir eru syngjandi í hverju tré og það er mikil rómantík í gangi þar.Eiginlega hávaðamengun á köflum

En aðeins um sorgina.Ég veit uppá hár hvernig mæðrum lýður sem horfa á eftir börnum sínum í gröfina.Enginn getur sett sig í þau spor nema hafa verið þar.Sársaukinn er svo mikill og á tímabili eftir að minn strákur dó trúði ég því að ég mundi ekki lifa það af.En hér er ég tæpum 5 árum seinna og er glöð,en syrgi minn strák.Ég er að upplifa nýjan flöt á sorginni.Flöt sem ég hugsaði lítið um en vissi af.Það varðar vini og félaga míns stráks.Félagar hans nokkrir eru vinir mínir á facbook og það gleður mig því mér þykir vænt um þetta unga fólk sem var samferða Hauki mínum á einhverjum tímapunkti í hans svo stutta lífi.

Ég fæ að fylgjast með þeirra gleði og sorg.Suma er ég í meiri tengslum við en aðra.Sumir hringja reglulega í mig ,til dæmis á afmæli Hauks heitins eða dánardegi.Haukur átti góðar vinkonur og góða vini,suma nánari en aðra.Nokkrar vinkonur  eru á skype hjá mér.En aðeins um sorgina og hennar skrítnu hliðar.Ég syrgi það að minn strákur kemur aldrei til með að eignast,til dæmis að eignast  barn og upplifa gleðina af því að verða pabbi.Honum langaði að verða pabbi,edrú ,góður pabbi.Hann vildi gifta sig ,eignast heimili og geta unnið.Einfaldur draumur sem ekki rættist.Ég syrgi þessa drauma sem ekki rættust á sama tíma og ég gleðst yfir félögum og vinum hans sem fá sína drauma uppfyllta.Það er skrítin tilfinning að samgleðjast með einhverjum og syrgja sárt á sama tíma.Svolítið klikkað en svona er þetta hjá mér.

Einhver þekkir þetta og skilur,aðrir hneykslast og skilja ekki.Það er bara þannig sem þetta er.

Ég hlakka til að hitta vini og fjölskyldu í sumar.Sumarfrí er planað og sund er ofarlega á lista sem og margt annað.Það eru spennandi tímar framundan hjá okkur hjónum og við erum alsæl með rétta ákvörðun sem við tókum um líf okkar og erum ástfangin af Noreg .

Hafið það sem allra best.

Gott lif

Það er langt síðan ég hef verið hér.Takmarkaður áhugi sem og tími veldur því.Við höfum það gott í útlandinu.Norðmenn eru okkur góðir.Eldra fólkið segir að við séum nú eiginlega norðmenn og taka okkur sem einum af fjölskyldunni.Það er spennandi tími framundan hjá okkur,ferðalög og svo koma vinir frá íslandi og vera með okkur í nokkra daga.

Við fengum frábæra heimsókn frá félögum okkar í Stavanger.Og ég þá áttaði ég mig á því hvað ég sakna mótorhjólsins míns.

Norðmaður,Íslendingur og Dani þarna fyrir utan hús hjá mér.

Sumarið er nánast komið hér og það er yndislegt.

Hér er svo myndband með flottri hljómsveit ,strákar sem eru að vinna meðal annars í fangelsum í Noregi.Við höfum hitt þá nokkrum sinnum .Njótið vel.

Gleðilega páska

Maður dó úti í Reykjavík

Það eru margar góðar minningar sem ég á um minn strák.Þær eru flestar jákvæðar og skemmtilegar,alla veganna fyrstu árin hans.Þegar unglingsárin gengu í garð fór ýmislegt að breytast.Canabis kom inn í hans líf og þá breyttist allt.Þunglyndið kom á fullum krafti og leiðin var bara niður á við.

Það sem setti mig aftur í tíma var fréttin um andlát manns úti í Reykjavík.Minn strákur dó úti.Einn ,kaldur og svangur.Hann átti skjól hjá mömmu sinni en fíknin réði öllu.Einn skammt enn og sá skammtur var hans síðasti

Það er erfitt fyrir þennan hóp að fá hjálp.Þessi hópur fólks er gjörsamlega ófær um að taka skynsamlegar ákvarðanir fyrir sig og sitt líf.Þess vegna verðum við hin að hjálpa þeim .Mér finnst það mikil hræsni þegar þingmenn og þeir sem hafa miklar skoðanir á mannréttindabrotum í öðrum löndum ,skulu á sama tíma gera EKKERT til að hjálpa sínu eigin fólki og það er svo sannarlega brotin mannréttindi á veikasta fólkinu  .Svo er skorið niður í heilbrigðismálum og meðferðir og fangelsisúrræði nánast engin.

Ég hef skammast mín lengi  fyrir velferðamál á Íslandi og ekkert sem afsakar hvernig að þessum málum er staðið.